Marihuana powoduje zespół amotywacyjny? – Przegląd badań

Czy słyszeliście już o zespole amotywacyjnym? W debacie publicznej często przewija się to pojęcie jako efekt związany z długotrwałym używaniem marihuany. W dzisiejszym artykule postaramy się wyjaśnić co to znaczy oraz skonfrontować hipotezę o jego istnieniu z konkretnymi badaniami, a co za tym idzie odpowiedzieć na nurtujące wiele osób pytania, związane z tym tematem.

Czym jest zespół amotywacyjny?

Jest to zjawisko, który rzekomo występuje u osób które od dłuższego czasu odurzają się konopiami oraz przetworami z marihuany. W skład objawów tego zespołu wchodzą:

  • osłabienie motywacji do wykonywania zadań życia codziennego, które prowadzi do rezygnacji z przyjętych celów, aspiracji życiowych i bierności wobec nich, co może się objawiać się m.in. osłabieniem wyników w nauce oraz pracy, zaniedbywanie wcześniej ustalonych planów i obowiązków,
  • zawężenie zakresu zainteresowań do spraw związanych z korzystaniem z marihuany,
  • zaniedbywanie własnego wyglądu, rezygnacja z hobby, pogorszenie standardu życia,
  • osłabienie sprawności poznawczej (zwłaszcza pamięci krótkotrwałej).

Skąd wzięła się hipoteza dotycząca istnienia zespołu amotywacyjnego

Według publikacji „Lifetime prevalence of „amotivational syndrome” among users and non-users of hashish. Psychology of Addictive Behavior” autorstwa Davida F. Duncana, koncepcja zespołu amotywacyjnego powstała w 1968 roku, po tym jak Smith opublikował dwa studia przypadku wskazujące na możliwość występowania wcześniej opisanych objawów. Podobne zjawisko, w tym samym czasie, zaobserwowało również dwóch niezależnych badaczy(McGloyhin i West, 1968). Określono wtedy, że osoby które przez dłuższy korzystały z marihuany miały doświadczać takich objawów jak: wycofanie, bierność i brak zorientowania na osiągnięcia. Jak wiemy z historii był to czas kiedy Stany Zjednoczone prowadziły szeroko pojętą wojnę z marihuaną, co sprawiło że hipoteza stała się popularna za sprawą np. propagandowych materiałów obecnych w różnych rodzaju mediach.

Przegląd badań dotyczących zespołu amotywacyjnego

We wcześniej wspomnianej publikacji autorstwa Davida F. Duncana, autor na podstawie przeprowadzonych badań, dochodzi do wniosku że hipoteza dotycząca tego syndromu, nie ma odzwierciedlenia w rzeczywistości. W opisanych doświadczeniach, Duncan przebadał grupę 237 studentów ze europejskiego ośrodka szkolenia sportowego. Porównane zostały dwie grupy osób – palacze przetworów konopi (głównie haszyszu) oraz osoby niepalące. Z badań wynika, że nie stwierdzono żadnych, statycznie istotnych różnic pomiędzy tymi grupami, a ich uczestnicy nie doświadczyli objawów charakterystycznych dla syndromu amotywacyjnego.

W roku 1983 opublikowana została publikacja pod tytułem „Marihuana and work”, w której to Dr Melanie Dreher opisała swoje spostrzeżenia oparte o wiele lat badań w zakresie występowania zespołu amotywacyjnego. Grupą badawczą w tym przypadku byli Jamajczycy, którzy wykonywali różnego rodzaju prace rolnicze. Jak się pewnie domyślacie, wybór ten nie był przypadkowy, uznano ich za szczególnie atrakcyjnych, ponieważ używanie marihuany jest głęboko zakorzenione w kulturze tego kraju. Po dwóch latach intensywnych badań, autorka doszła do wniosku, że zespół motywacyjny nie występował u badanej grupy obywateli Jamajki, jak się okazało było nawet wprost przeciwnie, okazało się, że używali oni konopi w celu zwiększenia wydajności w pracy.

Najnowszym znalezionym badaniem dotyczącym zespołu amotywacyjnego, na które nakierował nas artykuł autorstwa medycznyolej.org, jest opublikowane w roku 2016 „Acute and chronic effects of cannabinoids on effort-related decision-making and reward learning: an evaluation of the cannabis ‘amotivational’ hypotheses”. Naukowcy doszli w nim do wniosku, że istnieje coś takiego jak „przejściowy stan amotywacji”, który spowodowany jest jednorazowym podaniem konopi indyjskich, jednakże jest o stan krótkotrwały, dla uproszczenia możemy go nazwać „jointowym kacem” związanym z przeciążeniem układu endokannabinoidowego, jednocześnie stwierdzono, że stosowanie marihuany przez dłuższy okres czasu nie powoduje powstania zespołu amotywacyjnego, jeżeli w ogóle taki istnieje.

W środowisku naukowym uważa, że istnienie zespołu amotywacyjnego nie jest wystarczająco potwierdzone. Jeden z raportów WHO podaje nawet, że badania które miały być dowodem przemawiającym za tą hipotezą miały liczne niedociągnięcia metodologiczne np. były zazwyczaj przeprowadzone na bardzo małych próbach.

Wnioski

Powstanie hipotezy na temat istnienia zespołu amotywacyjnego może być związane ze złym ciągiem przyczynowo-skutkowym tzn. z tym że osoby posiadające wymienione wcześniej cechy, chętniej sięgają po marihuanę lub też może wynikać z przyczyn losowych. Należy jednak pamiętać że badanie z roku 2016 zanotowało przejściowy stan amotywacji po jednorazowym podaniu marihuany, dlatego bardzo ważne jest prowadzenie dalszych badań w tym zakresie oraz świadoma edukacja na temat metod redukcji szkód wśród użytkowników konopi i pacjentów.

Bibliografia:

http://cifas.us/pdf/Fieldwork%20and%20Research/Cannabis/Books/Dreher/1983_MarijuanaWork_Dreher.pdf

 Duncan, D. F. (1987) Lifetime prevalence of „amotivational syndrome” among users and non-users of hashish. Psychology of Addictive Behavior, 1, 2, s. 114-119

https://pl.wikipedia.org/wiki/Zesp%C3%B3%C5%82_amotywacyjny

Zespół amotywacyjny (nic mi się nie chce robić) i marihuana, czyli jak to w końcu jest…

https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/11233295/

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC5021728/

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s